27 Ağustos 2012 Pazartesi

veda

tamamen tevafuklara dayalı karşılaşmalar , yıllar sonra tekrar karşılaşmalar  akabinde başlayan arkadaşlık
zor günlerinin başlaması...
zor günlerin ardından gelmeye başlayan güzel günler 
ve her şey için teşekkür edip "ablacım  sen bana onu , o günleri hatırlatıyorsun onu unutmak için onu hatırlatan herkesten uzak durmak istiyorum nişanlanmak üzereyim O da öyle istiyor " dedi
anlamaya çalıştım o duyguyu biliyorum çünkü insan çok mutsuz anlarında yanında olan insanları daha sonra görmek istemeye biliyor 
ama içimde bi buruldu
kendimi terkedilmiş gibi hissettim..
bu duygu da tanıdık ...
zeyneb i hatırlattı ...
mutluluk dileyip" dostlar hem iyi hem kötü günler içindir bu duygu ile başetmez yüzleşmezsen her sıkıntılı anından sonra dostlarından vazgeçersen , sıkıntını paylaşacak dostlar bulmakta zorluk çekebilirsin "
deyip vedalaştım...
kuala gibi olduğumdan vedaları hiç sevmem ...
kendimi terkedilmiş gibi hissediyorum..
fotoğraftaki köpek gibiyim...

3 yorum:

  1. ama çok hammış okişicik, onun adına üzülmeli,sözlerin ise cuk oturmuş, tabii üzerine düşünme kabiliyeti varsa....hayret edilesi böyle olaylar....yani insanlar...

    YanıtlaSil

yes comment ....