26 Ocak 2015 Pazartesi

hayal

niye uzun zamandır hayal kuramadığımı düşündüm...
sonra en son kurdugum hayalin ne oldugunu hatırladım.
hemen herkesin kurduğu türden hayallere bu vakte kadar kırılır diye kendi kafamın içinde bile hic girmemisken nasıl bir yıkıntının içinde kaldığıma baktım .
enkaz kaldırma calısmaları benim enkazdan vazgecmemeye direnmem yüzünden duruyor.  sanırım önce suretleri gözümün önünden uzaklaştırmam gerek. seherin hayalini uzaklastırmam gerek. yapamıyorum. gercek biri varmısta ona zarar veriyormuşum gibi geliyor.gözümün önünde capcanlı duran bu hayali nasıl yok sayacağımı bilmiyorum.
 Allah kerim...

31 Aralık 2014 Çarşamba

hala umut var


cok ozlemek ve sevmedigi bilmek....   keske butun sıkintılar biten yılda kalsa onunla birlikte bitse...

30 Aralık 2014 Salı

sınav



meğer sınav denilen şey aslında sadece neyi tercih edeceğin değilmiş
seçimin sonucunda girdiğin ya da girmek zorunda kaldığın yolda şikayet etmeden yürümek, razı olmak demekmiş.
zormuş çok zormuş...



2015



mutlu olmak istiyorum Allah ım...
ve bitmesin ömrüm boyu sürsün sevinçlerim ...
sonu hayal kırıklığı değil hep şükür olsun istiyorum..
nasıl olacak bilmiyorum...
ne olur her şey çok güzel olsun...



21 Aralık 2014 Pazar

aynı nakarat

aynı yerdeyim.. aylardır aynı yerde...
yoruldum, diyor aklım...
yeter, diyor..
boşuna bekliyosun, diyor
bazen zorla uzaklaştırıyor beni...
sonra bir çember çizip başladığım yere geri dönüyorum. gücü yetmiyor bi türlü..
duymuyorum ben beni ne beni ne başkalarını....
bir insan aynı yerde ne kadar bekler birini...
benimle gel diyenler umrumda değil...

sabah oldu akşam oldu. yanık acısı gibi duramadım önce yerimde sonra hissizleştim biraz...
güneş altında kaldım... yağmurlar yağdı, yapraklar döküldü... kış geldi...
ama hep aynı yerdeyim aynı zamanda...
çok kara kış gördüm ben...
bu içimi başka acıttı..

ölenler oldu...
hastalananlar...
bende çok hastalandım...
üzüntü kalbimi kararttı...

aynı yerdeyim..kendimi alıp gidemiyorum. yanında durup gülüp söylersem iyiyiz. yoksa vakit geçmiyor..
aynı yerde hep aynı yerde...
bakıyorum seviye yerlerde ses bir nida daha kıymetli olmuş.
şimdi başkalarına söylenenleri izliyorum..
bunu kendine niye yapıyosun, diyorum...
cevap yok...
iyice ezileyim istiyorum ki bu doku kaybı artsın acı hissi yok olsun.. umut bitsin...
bir daha kimse üzemesin beni...
bu bekleyiş ne için bilmiyorum..
aynı yerdeyim donuk güvensiz bir yüzle bekliyorum...
buna bir son ver diyen sesimi bir gün duyacağımı umuyorum..

şu kuruttuğum,sakladığım
güller kadar değerim yok biliyorum...